Audio Bullys – Higher Than The Eiffel
(Cooking Vinyl)

Groove Armada – Black Light
(Kartel)

Podwójne zaskoczenie z Wysp. Dwa duety i dwa albumy, które zaskakują nie tylko fanów artystów, ale są dużym, nowatorskim wydarzeniem muzycznym. Groove Armada to przede wszystkim mnóstwo rockowych utworów klimacie The Blondie czy Davida Bowiego, ze szczyptą elektro pazura. Mnóstwo tu również glamu, elektrycznych gitar, elektronicznych bitów, syntezatorowych melodii i rewelacyjnych wokali. Panowie dzięki intratnym kontraktom sponsorskim paradoksalnie zyskali coś wyjątkowego – wolność artystyczną. Tym albumem dali znać, że potrafią stworzyć coś, co genialnie brzmi w radiu, ale też i w domowym zaciszu, samochodzie, ale w większości przypadków raczej nie na imprezie. Królowie parkietów uspokoili się, jakby stonowali i rozmarzyli. „Just For Tonight” czy „I Won’t Kneel” to świetne, acz melancholijne, „ejtisowe” utwory, dzięki którym duet udowadnia, że „ma nosa” do aktualnych trendów.

Audio Bullys to mistrzowie hitów. Pamiętne pompujące „We Don’t Care” czy „Bang Bang” z wokalem Nancy Sinatry to imprezowe sztosy. Dlatego tym większym zaskoczeniem jest utwór promujący nowy album – „Only Man” to produkcja elektro-rockowa w dość wolnym tempie. Jednak mocne, dynamiczne, bezkompromisowe bity, które wraz z wokalem Simona Franksa wciąż są wizytówką duetu. Znajdziemy też tu jednak kilka „ballad”, a trzeba przyznać, że panowie za ten gatunek zabierać się nie powinni. Niemniej trudno o bardziej esencjonalne dokonania lepiej oddające dla brytyjskie brzmienie i londyński klimat.
Nowe dźwięki w wykonaniu duetów dziwią, przede wszystkim przez spory pierwiastek rockowy. Trudno pcenić, czy to chwilowy trend, czy stała tendencja, jednak owa fuzja to zdecydowanie eksperyment udany.

GA – 8/10
AB – 7/10

(Marcin Piątyszek)