Debiut w Dity Stuff producenta urodzonego w Grecji, aktualnie mieszkającego w Krakowie. Jego „Edit Came” to zmyślna, muzyczna hybryda, ze świetnymi samplami i echami zarówno progressive house’u, jaki techno. Czy jak kto woli – tech-house’u, bo pewnie to w tej działce znajdziecie najwięcej podobnych produkcji. Dużo dźwięków „na sekundę sześcienną”, ale nie powinno to Wam przeszkadzać.

Emde uprościł kwestię i trzeba przyznać, że jego dość motoryczna i pompująca interpretacja wypada nieźle. W pozostałych remiksach dzieje się jeszcze lepiej – Piotr Grymek postawił na całkiem dynamiczny progressive house, Mikita na bardzo (bardzo!) groovy house ze świetnym basem – już od pierwszego taktu zaczynamy ruszać rytmicznie głową. Dwie ostatnie wersje przykuwają uwagę bogatymi aranżacjami – Chris Asper ozdobił remix mocnym synthem, a Static Sense (nie po raz pierwszy) pokusił się o produkcję trudną do jednoznacznego sklasyfikowania – zwraca uwagę zwłaszcza potężny beat uzbrojony w wiercący w brzuchu basi brak werbla. Ciekawie. Premiera miała miejsce już jakiś czas temu, ale zapragnęliśmy przypomnieć Wam o tym wydawnictwie choćby ze względu na liczbę ciekawych polskich remikserów.

Lindstrøm & Christabelle - Real Life Is No Cool
(Smalltown Supersound)

Nowy Giorgio Moroder i nowa Donna Summer? Lindstrøma nie wolno dziś krytykować – po ostatnim krążku „Where You Go I Go Too” stał się wręcz ikoną modnej obecnie stylistyki space modern disco. Już obwołany został Giorgio Moroderem, przed czym najwyraźniej nie ma zamiaru uciekać – dowodem „Let’s Practice”, który już bardziej nie mógłby przypominać sławnego „I Feel Love”. Najnowszy album Norwega to zbiór utworów, które powstały w ramach improwizowanych sesji z wokalistką Christabelle (znaną z wcześniej wydanego „Music in My Mind”). Efekt bywa bardzo różny – numery oparte na disco groove’ach wypadają całkiem elegancko (choć nie udało się przebić wspomnianego w poprzednim nawiasie kawałka), z pozostałych jednak wieje nudą i nijakością. Słychać tu nostalgię za soulem i ejtisowym popem, pocięcie i sensowne wstawienie uprzednio nagranych wokali się Lindstrømowi udało, ale co z tego, jeśli większości kompozycji brakuje charakteru. Najmocniejszyw tym kontekście punkt płyty to… cover Vangelisa „Let it Happen”. Można posłuchać, ale z wrażenia nikt nie podskoczy.

(7/10) Marcin Żyski

Jeżeli jesteście didżejami grającymi z czarnych placków, doskonale znacie jeden z najpopularniejszych na świecie sklepów z winylami czyli decks.de. Ni stąd ni zowąd, bez żadnego konkretnego powodu czy ukrytych motywów postanowiliśmy zajrzeć w to miejsce, by sprawdzić kto na analogu najlepiej się w tej chwili sprzedaje. W kategorii techno króluje niejaki Inxec – niemiecki DJ i producent, którego znają dobrze bywalcy klubu Harry Klein w Monachium.

Jego najnowszy winylek zawiera aż cztery autorskie kompozycje, które jak dotąd znalazły już uznanie m.in. Richiego Hawtina, Nicka Curly, M.A.N.D.Y. i wielu mniej znanych dejotów, dzięki wsparciu których możemy mówić o sukcesie niezwykle wysokiego rudzielca. Sprawdźcie całe wydawnictwo, my ze swojej strony polecamy kawałek numer dwa w tym zestawie czyli „Make Me Feel”. Doprawdy wciągająca porcja muzyki, raz na jakiś czas wytrącająca z minimalowego transu zaskakującymi dźwiękami. I jak, może być?

Niedawno pisaliśmy o samplerze wytwórni Diamondhouse przygotowanym specjalnie na WMC w Miami, gdzie znalazł się jeden kawałek Roberta Waxfooda. Okazuje się, że jego muzyka na Florydzie wybrzmiewać będzie również „na stoisku” wytwórni Servo Digital, który niedawno wypuścił EP Roberta „In Deep”. Oto trzy szybkie z Waxfoodem:

1. Jesteś na dwóch samplerach wybrzmiewających w Miami w tym roku...
- Tak, bardzo się z tego faktu cieszę. Jeśli chodzi o sampler z Servo, to pierwotnie track, który znalazł się na tym składaku, miał ukazać się na EP „In Deep”, ale boss zadecydował inaczej i postanowił wydać to tym samplerze. Zresztą chłopaki liczą na dalszą współpracę w przyszłości, tak więc pewnie się coś tam ukaże za jakiś czas.

2. Inne zapowiedzi?
- Zostając w Ameryce - za jakiś czas powinna się ukazać w chicagowskim labelu Dropp Sound kolejna EP "House of the Sun" - to tyle, jeśli chodzi amerykańskie klimaty (śmiech).

3. Dobrze, wróćmy do Polski...
- Jeśli chodzi o składak z Pierogów, to chyba z 8 miesięcy temu z Timem planowaliśmy wydanie EP w Pierogach i jakoś to tak odłożyliśmy, aczkolwiek właśnie z zestawu kawałków, które miały być tam wydane, pochodzi track na samplerze przygotowanym do Miami. 

Razor Point – Deeper Wounds
(Drone Audio)

Lepiej rozpocząć nie mogli – „Amygdalae” to esencja muzycznej konwencji, w której porusza się łódzki duet. Tajemnicze, filmowe tło osadzone jest na siarczystym basie, precyzyjna aranżacja imponuje, a klimat wciąga bez reszty. Kilka wątków, głębia i energia za jednym zamachem. Kolejny w zestawie „Confessions” z Genomem dorzuca od siebie nietypowy, mocny werbel i złowrogie odgłosy – tym samym panowie dają nam do zrozumienia, że atmosferyczne pady owszem, ale sekcja rytmiczna musi mieć power. Trudno uciec od porównań z albumem Radicalla – muzyka Razor Point wypada tu dynamiczniej czy wręcz bardziej agresywnie. Ma w sobie więcej mięsa i na pewno jest bardziej neurotyczna. Nie da się jej wykorzystać w roli tła, bo niejednego będzie uwierać jej duszny charakter i niepokorne dźwięki.

Rzecz jasna nie zabrakło oddechów w postaci choćby nastrojowego „How Come It's Over” czy mniej dobitnych w przekazie i przez to łatwiejszych i przyjemniejszych w odbiorze reinterpretacji Johna B, Fizyka i Radicalla. Tę część albumu trzeba chyba jednak potraktować jako „bonus tracks”, wszak to nie produkcje duetu tylko zaproszonych gości. Wśród pozostałych, stricte autorskich tracków na pewno wyróżnia się jeszcze bliski techstepowi „Queen Killing”, który bryluje nad resztą swoim parkietowym potencjałem i „przebojowością”. Napisałem „bliski”, bo jak w przypadku większości materiału na „Deeper Wounds”, nie ma tu oczywistych rozwiązań, a filmowe łuny klawiszy często korespondują z ciemnymi jak noc liniami basu, jakby z innych odmian dnb. Co oczywiście czyni z tego albumu jeszcze ciekawszą muzyczną podróż. Zaryzykuję stwierdzenie, że trzy gościnne remiksy zostały tu umieszczone niepotrzebnie, rozrzedzają niejako ogólny przekaz Razor Point, bez nich album „Deeper Wounds” byłby bardziej spójny i jaśniej precyzował stylistykę, którą sobie wymyślili. Tak czy inaczej bardzo dobra płyta, której również ze względów patriotycznych wstyd nie znać.

8/10 (Marcin Żyski)

P.S. Ta recenzja dopiero w kolejnym drukowanym Magu, a album możecie wygrać już teraz - wpiszcie tylko swojego mejla i odpowiedź na pytanie: co jest najlepsze w muzyce drum'n'bass?

Temu panu kibicujemy od samego początku istnienia DJ MAG Polska – zaczynaliśmy, gdy podpisywał swoje tracki aliasem Marlon Krupa. Od czasu pojawienia się Kesho, zarówno on, jak i jego label Empedo tylko zwyżkują, co skutkuje świetnymi feedbackami z całego didżejskiego świata. Korzenny, groovy house w wykonaniu Kesho z każdym kolejnym wydawnictwiem nabiera rumieńców, chyba zgodzicie się z nami, że nowa Epka to kolejne tego potwierdzenie.

Tym razem Kesho nie u siebie w Empedo, a we włoskim labelu Greelpound. Najbardziej powinien ucieszyć Was fakt, że to jeden kawałek w kilku wersjach, a trzy różne autorskie kompozycje Kesho. Wszystkie utrzymane w klimacie i tempie, do którego producent już nas przyzwyczaił, sprawdźcie koniecznie całe EP, które niestety ukazało się już po zakończeniu pracy nad nowym numerem DJ Maga, więc zabraknie w nim recenzji „Here Be The Funk EP”. Kesho wciąż w formie, polska housowa czołówka, bez dwóch zdań!

Już za kilka godzin hucznie zaczynamy kolejny weekend marca, podczas którego odbędzie się w naszym kraju kilka fantastycznych imprez. My wyselekcjonowaliśmy dla Was cztery - Omar S w Poznaniu i Warszawie, Moshic w Krakowie, i Robert Babicz w poznańskim Eskulapie. Oto laureaci naszych konkursów, w których można było zgarnąć wejściówki:

Piątek - Omar S w SQ Poznań:

1. Filip Kucharczak
2. Bartek Kajdasz
3. Artur Krawczyk

Sobota - Omar S w 1500 m2 w Warszawie

1. Gosia Wójcicka
2. Igor Lizniewicz
3. Bartek Krawczyk

Sobota - Moshic w Krakowie

1. Magda Głowacz
2. Tomek Rzemieniec
3. Marcin Święs
4. Krystian Wieczorek
5. Łukasz Barwa

Sobota - Robert Babicz w Eskulapie

1. Witek Przybylski
2. Łukasz Kunda
3. Tomasz Waligóra

Przyjemności!

Już 5 kwietnia ukaże się nowy album Noisii „Split The Atom” - swoją drogą podobnie nazwali jeden ze swoich ostatnich kawałków Massive Attack. Sądząc po najnowszym klipie, Noisia na nowym albumie to będzie muzyczne przeciwieństwo Massive Attack – szykujcie się poważną jazdę bez trzymanki i hamulców. To może być jedna z najbardziej energetycznych i wybuchowych płyt roku 2010! Przynajmniej, jeśli uda się utrzymać potężny power, jaki słychać w „Machine Gun”.

Zwróćcie uwagę na równie szalony jak kawałek teledysk, który można oglądać wiele razy i długo się nie nudzi. Przy okazji świetnie podkreśla kolejne wątki w tym numerze, który zawiera ich całkiem sporo! Połamane beaty, przestereowane electro i nie tylko: Noisia w szczytowej formie. Oto przed Wami prawdziwy Karabin Maszynowy, dość niebezpieczny w obcowaniu, trzeba mieć mocną głowę i być gotowym na prawdziwe muzyczne bombardowanie. Dajcie znać jak się podoba!

Urodzony w Polsce magik konsolety studyjnej, genialny inżynier dźwięku, świtny kompozytor, pomysłowy aranżer i producent, a przy tym artysta gwarantujący pełne emocji imprezy. Ladies and gentlemen: Robert Babicz! To będzie wybitnie tłusty weekend w Poznaniu – najpierw w piątek w SQ Omar S, a w sobotę w Eskulapie występ jednego z najwybitniejszych elektronicznych producentów naszych czasów Mr Babicz.

Zapowiada się więc kolejna noc w Eskulapie, której nie wypada opuścić. My ze swej strony możemy zaoferować kilka wejściówek, reszta należy do Was. Przypomnijmy, że kilka tygodni temu ukazała się najnowsza płyta Roberta zatytułowana „Immortal Changes” - jej recenzję przeczytacie w ostatnim DJ MAGU, a samą płytę będzie można zdobyć w tym miejscu już niebawem, najprawdopodobniej w przyszłym tygodniu. Bądźcie czujni zatem – póki co wpisujcie imiona i nazwiska, jeśli macie chrapkę na imprezę z Babiczem już w sobotę w poznańskim Eskulapie. Losowanie w piątek przed południem.

Ten pan miał już swoje pięć minut na blogu DJ MAGA – w styczniu zastanawialiśmy się czy 2010 rok będzie należał do Scuby. Na pewno wielu fanów dziwnie połamanych beatów się z tym zgodzi, że trudno będzie komukolwiek przebić to, czego już dokonał ten artysta, zanim jeszcze skończył się pierwszy kwartał. Najpierw fenomenalna kompilacja „Sub:stance”, a niedługo później jeszcze lepszy album „Triangulation”, dzięki któremu można zmieniać stan świadomości bez pomocy żadnych niebezpiecznych używek.

Więcej o Scubie w najnowszym, zbliżającym się DJ MAGU, tam też przeczytacie naszą wybitnie entuzjastyczną recenzę. Tymczasem zapraszamy do obejrzenia najnowszego klipu, który powstał do jednego z utworów z drugiego krążka Scuby. Czyżby zapowiadała się detronizacja Buriala? Miłośnicy nowego, mniej oczywistego dubstepu już zakochali się w tych dźwiękach, a sam Scuba dorzucił jeszcze w ostatnich dniach Epkę wydaną jako SCB, jak nazwał swoje bardziej parkietowe, mocniej housowe alter ego. Jedno jest pewne – głowa kipi mu od pomysłów! Polecamy zatracić się w tej niesamowitej muzyce, która właśnie podbija elektroniczny świat.